Weg uit New York.

De laatste nog werkende Checker-cab verdween eind juli 1999 uit het New Yorkse straatbeeld. Voor $ 134.000,= (een koele 3 ton) verwisselde hij op een veiling van eigenaar, en niemand weet wie hem heeft gekocht en of ie nog wel eens buiten komt. De geruchten gaan allemaal over in New York wonende film- en Tv-persoonlijkheden…. Nadat zijn laatste Checker-collega, met wie hij om de eer streed van de 'Laatste Checker-taxichauffeur in New York', er eerder in 1999 mee was opgehouden, vond Earl Johnson het ook welletjes. Dat betekent dat er - behalve in de fantasiewereld van televisieseries en films - geen karakteristieke Checker-taxi's meer voor echt taxiwerk in de New Yorkse avenues en streets rondrijden. Dankzij de regel dat taxi's 5 passagiers moesten kunnen vervoeren (twee net als in de Londense taxi's op klapstoeltjes) was de Checker sinds 1922 zo'n beetje de standaardtaxi in de VS geworden. Pas in 1954 trok New York die regel in en stond de gemeente taxiondernemers toe ook andere modellen in te zetten. De laatste Checker - het fameuze A9/A11 model - met de dubbele koplampen - dat onder meer uit de film 'Taxi Driver' met Robert DeNiro bekend is geworden - liep in 1982 van de band in de fabriek in Kalamazoo (Michigan). Checker bestaat nog steeds, maar wil weinig meer weten van zijn rijke historie en heeft zich toegelegd op de productie van onderdelen en plaatwerk voor autogiganten als GM.

Nieuw chassis nodig.

Michel Angelich, president van de Checker Fan Club (The Big Apple Taxi Club) gaf vorig jaar juli toe dat met het verdwijnen van de laatste werkende Checker een tijdperk ten einde is gekomen. Maar Earl heeft het tenminste volgehouden. Als 'ie nog langer had gereden zou het zijn doodskist zijn geworden. Aan zijn eind komen in zijn Checker uit 1978, slechts 6000 mijl onder het miljoen op de teller, was niet Johnson's idee: “Eerst wil ik eens lekker uitslapen”, zei de 61 jaar oude Earl toen. Met zijn afscheid hield hij zich al bezig sinds zijn Checker 3 jaar geleden niet door de keuring kwam. Maar zijn enige rivaal, Johann Struna, die een van de laatst geproduceerde Checkers (1981) had, reed nog, dus liet Johnson de nodige reparaties uitvoeren. Er was ook nog maar één monteur in New York die verstand had van deze oude bakbeesten.

Twee jaar geleden kwam Struna's checker niet door de keuring en hij hield er liever mee op dan $ 3.500,= (ruim 7000 gulden) voor een nieuw chassis uit te geven. Maar Johnson's overwinning was niet zo zoet - de gemeente vond dat Earl's Checker dezelfde reparatie nodig had, hoewel Johnson's monteur juist vond dat de wagen veilig was. Ofschoon die ton aan geel-gespoten metaal best nog lang had meegekund, begon Earl er zelf een beetje genoeg van te krijgen. Johnson's taxi verdient eigenlijk een plaatsje in een New Yorks museum , in Chicago wordt er al één tentoongesteld, niet in het harde New Yorkse geel, maar in de kleuren van de Checker Taxi Co. , zachtgroen en crème.